09. 04. 2009 - WIELKI CZWARTEK

Obchody Paschalnego Triduum Męki i Zmartwychwstania Pańskiego rozpoczynają się wieczorną mszą świętą Wieczerzy Pańskiej, celebrowaną w Wielki Czwartek, kończą zaś - nabożeństwem nieszporów, odprawianym w Niedzielę Wielkanocną. Nazwy Triduum Paschalne używa się od 1929 roku; wcześniej mówiono o Triduum Sacrum . Łacińskie słowo triduum oznacza dokładnie 'trzy dni'. Tradycja Kościoła rzymskokatolickiego pozwala jednakże rozumieć triduum również jako trzy fazy misterium Odkupienia. Etap pierwszy to pożegnalna uczta, zwana Ostatnią Wieczerzą, oraz zapowiedz ofiary; etap drugi - wydarzenia Wielkiego Piątku, zakończone śmiercią Chrystusa na krzyżu; część trzecia - spoczynek w grobie i cud zmartwychwstania. Nie jest to już okres przygotowania, lecz czas bezpośredniego uczestnictwa w celebracji świąt.
 
 
 

W wielkoczwartkowe przedpołudnie we wszystkich kościołach katedralnych odprawiana jest tzw. msza krzyżma. Liturgia eucharystyczna Wielkiego Czwartku upamiętnia moment ustanowienia Najświętszego Sakramentu - przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. W katedrach biskupi święcą w tym dniu oleje, potrzebne przy udzielaniu sakramentu chrztu, bierzmowania i sakramentu chorych. Oliwa była niegdyś środkiem wzmacniającym i leczniczym, a gałązki drzewa oliwkowego - symbolem pokoju. Dlatego Kościół tak szeroko wykorzystuje oliwę w swoich obrzędach.
 
 
 

 W niektórych kościołach, również i w naszym jest zwyczaj obmywania nóg wybranym dwunastu parafianom, tak jak Pan Jezus obmywał nogi Swoim dwunastu uczniom. Już wcześniej, po odśpiewaniu hymnu Chwała na wysokości Bogu, milkną dzwony i dzwonki, a niekiedy również organy.
    
 

Radosnym akcentem tego dnia są życzenia, gratulacje i kwiaty, które w imieniu  parafian księdzu Proboszczowi Janowi Urbanowi SChr.,składają członkowie Rady Duszpasterskiej.

10. 04. 2009 - WIELKI PIĄTEK

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom, związanym z męką i śmiercią Chrystusa. Podobnie jak w Środę Popielcową katolików obowiązuje zachowywanie ścisłego postu.
Przekazy ewangeliczne pieczołowicie opisują poszczególne etapy ofiary Syna Bożego.

Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu - ustalenia wskazują bowiem, że Jezus umarł około godziny piętnastej naszego czasu. Tego dnia nie odprawia się mszy.
Po podejściu do ołtarza kapłani w czerwonych szatach, przypominających o ofierze krwi, klękają lub padają na twarz i modlą się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa. Na zakończenie odmawiana jest dawna, uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.
  
Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Do świątyni wnosi się przykryty tkaniną krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa. Przy wtórze antyfony, podkreślającej związek męki ze zbawieniem, kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Zwyczaj budowania grobu wywodzi się z Jerozolimy, gdzie wierni gromadzili się w kolejnych miejscach, związanych z męką Chrystusa - aż po miejsce pośmiertnego spoczynku. Udokumentowane ślady istnienia tego obrzędu w Polsce pochodzą z XIII wieku; znany jest on również w Austrii i w Bawarii. Początkowo w grobie składano krzyż przykryty czerwonym ornatem; w latach późniejszych umieszczano tam figurę Jezusa. Najistotniejsze jest wszakże wystawienie monstrancji z Hostią, okrytej białym, przezroczystym welonem. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa.

Korzystając z pomocy komputera i przenośnego ekranu członkowie Rady Parafialnej przygotowali adorację przy Grobie Pańskim. W części pierwszej rozważania modlitewne czytały dzieci ze scholi, ministranci i nastolatki.
Na tle utworów zespołu "Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej" wierni mieli możliwość, poprzez ruchome obrazy prezentacji religijnych bardziej wyciszyć się i skupić na przeżyciu tajemnicy męki i śmierci Pana Jezusa.
Część dla dorosłych stanowiły obrazy z filmu Mela Gibsona "Pasja", muzyka Piotra Rubika oraz chóralna do tekstów biblijnych Nowego Testamentu oraz wiersze, rozważania i modlitwy o tematyce pasyjnej. Krótkie przerwy między medytacjami przeznaczone były na indywidualną modlitwę.

Pieśń "Dobranoc Głowo Święta" zakończyła część refleksyjno-medytacyjną.

Miejsce przy mikrofonie zajęła młodzież z grupy modlitewnej "Przystań", która przy dźwięku gitar prowadziła "Koronkę do Miłosierdzia Bożego". Po tej modlitwie wierni odmówili "Różaniec święty" i ks. Jan Urbanek błogosławieństwem wiernych zakończył adorację.

Czuwanie trwało niespełna dwie godziny, a w świątyni została zaledwie garstka wiernych z księdzem Janem. Szkoda. "Jednej godziny nie mogliście ze mną czuwać!?" - chciałoby się powtórzyć za Chrystusem.
Dla Tych, którzy czuwali przy Grobie Pańskim do samego końca, było to niewątpliwie wzruszające przeżycie. Sceny z filmu "Pasja" oraz piękne prezentacje przygotowane częściowo przez pana Krzysztofa  Ławeczka, przejmująca muzyka i słowa wielkich poetów, w tym również Jana Pawła II poruszyło  serca, wycisnęło niejedną łzę wzruszenia i pozwoliłolepiej zrozumieć istotę tych najważniejszych dla katolika wydarzeń pachalnych, bez których nie byłoby świąt Wielkanocnych.
 

11. 04. 2009 - WIELKA SOBOTA

  
Wieczorem rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej - w myśl przepisów liturgicznych jej ceremonie należą już jednak do Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego.
Kończy się adoracja przy Grobie Pańskim.
 

Bogata liturgia Wigilii Paschalnej, stanowiącej centralny fragment Triduum, składa się z czterech zasadniczych części. Obchody zmartwychwstania Jezusa Chrystusa rozpoczynają się po zapadnięciu zmroku. Tym silniejszą wymowę zyskują obrzędy tzw. lucernańum, czyli liturgia światła. Przed kościołem rozpala się ognisko, którego płomienie zostają poświęcone przez kapłana, ubranego w białe, radosne szaty. Następnie trzeba przygotować dużą, wielkanocną świecę, sporządzoną z prawdziwego wosku - tzw. paschał. W uroczystej procesji paschał zostaje wniesiony do świątyni i umieszczony w ozdobnym świeczniku. Po trzykrotnym śpiewie kapłana: "Swiatło Chrystusa" i odpowiedzi wiernych: "Bogu niech będą dzięki" - zgromadzeni mogą zapalić swe świece od świętego płomienia. Liturgia światła kończy się odśpiewaniem tzw. Orędzia Paschalnego, czyli modlitwy dziękczynno-uwielbiającej, która wysławia łaskę zbawienia.
  
Liturgia słowa Wigilii Paschalnej jest wyjątkowo rozbudowana. W pełnej wersji składa się ona z dziewięciu czytań, przeplatanych psalmami i modlitwą. Pierwsze siedem czytań wyjęte jest ze Starego Testamentu. Przypominają one ważne momenty w całej historii zbawienia. Po radosnym Alleluja, odśpiewanym po raz pierwszy od czterdziestu dni, wysłuchujemy tzw. Ewangelii o pustym grobie. Liturgię słowa zamyka homilia.

Kolejna, trzecia już część uroczystości Wigilii Paschalnej, poświęcona jest tajemnicom sakramentu chrztu. Celebrans poświęca wodę chrzcielną. Liturgię chrzcielną kończy modlitwa wiernych.
  
Przebieg liturgii eucharystycznej nie odbiega w swym zasadniczym kształcie od typowego toku mszy świętej. Uroczystości Wigilii Paschalnej ukoronowane są komunią i uroczystym błogosławieństwem; słowa rozesłania wzbogaca się o dwukrotne, kunsztowne w melodii Alleluja.