Święto
Ciała i Krwi Pańskiej (w tradycji ludowej: Boże Ciało) w Kościele katolickim
to uroczystość liturgiczna ku czci Najświętszego Sakramentu. Wierni szczególnie
wspominają Ostatnią Wieczerzę i Przeistoczenie chleba i wina w Ciało i
Krew Jezusa Chrystusa. W Polsce święto to obchodzi się w czwarte0k po Uroczystości
Trójcy Świętej, a więc jest to święto ruchome wypadające zawsze 60 dni
po Wielkanocy. W niektórych krajach przenoszone jest na kolejną niedzielę.
Święto
to zostało ustanowione na skutek widzeń bł. Julianny z Cornillon. Pod ich
wpływem bp Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla diecezji Liege.
W 1252 r. zostało ono rozszerzone na Germanię. W 1263 miał miejsce cud
eucharystyczny w Orvieto, gdy hostia w rękach wątpiącego w transsubstancjację
księdza zaczęła krwawić. W 1264 r. papież Urban IV bullą Transiturus ustanowił
to święto dla całego Kościoła.
Uzasadniając
przyczyny wprowadzenia tego święta wskazał: zadośćuczynienie za znieważanie
Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki
ustanowienia Najświętszego Sakramentu, która w Wielki Czwartek nie może
być uroczyście obchodzona ze względu na powagę Wielkiego Tygodnia. Jednakże
ze względu na śmierć Urbana IV bulla ta nie została ogłoszona, a tym samym
święto nie zostało ustanowione. Uczynił to dopiero papież Jan XXII, który
umieścił powyższą bullę w Klementynach (1317).
W
Polsce po raz pierwszy wprowadził to święto bp Nanker w 1320 r. w diecezji
krakowskiej. W późnym średniowieczu i renesansie największym sanktuarium
kultu Bożego Ciała w Polsce był poznański kościół Bożego Ciała.
W
Polsce obchody święta wiążą się z procesją z Najświętszym Sakramentem po
ulicach parafii. Procesja zatrzymuje się kolejno przy czterech ołtarzach,
przy których czytane są fragmenty z każdej z Ewangelii związane tematycznie
z Eucharystią.
W
Polsce Święto Ciała i Krwi Pańskiej jest dniem ustawowo wolnym od pracy. |
|